|
Szczepy
Winne:Grape
Types:
|
|
Czerwone
Red
|
|
Podstawy
wiedzy
o
winie:Wine
knowledge
basic:
|
|
Kraje
i
Regiony:Countries
&
Regions:
|
|
Argentyna
Argentina
|
|
D.O.C
San
Rafael
D.O.C
San
Rafael
|
|
Vistalba
Valley
Vistalba
Valley
|
|
D.O
Central
Valley
D.O
Central
Valley
|
|
D.O
Maipo
Valley
D.O
Maipo
Valley
|
|
D.O
Colchagua
Valley
D.O
Colchagua
Valley
|
|
D.O
Lontué
Valley
D.O
Lontué
Valley
|
|
D.O
Ribera
del
Duero
D.O
Ribera
del
Duero
|
|
D.O
Rueda
D.O
Rueda
|
|
Wino
i
potrawy:Wine
&
Food:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Nasi
Partnerzy:Our
Partners:
|
|
|
Producenci:Producers:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Label
interpretation
Our
first
encounter
with
wine
is
through
its
label.
On
the
wine
label
we
can
find
all
basic
information
about
the
wine:
its
producer,
place
of
origin,
vintage
and
sometimes
even
the
grape
type,
which
was
used
for
its
production.
The
wine
label
reveals
a
great
deal
about
the
flavors
in
the
bottle,
so
we
can
begin
our
tasting
even
before
opening
it.
The
label
plays
a
vital
role
at
the
time
of
making
our
decision
about
the
purchase
of
wine.
How
many
times
did
we
actually
buy
the
wine
just
because
we
liked
the
label?
Nothing
wrong
with
that,
all
the
time
that
one
keeps
in
mind
that
a
nice
label
does
not
necessarily
guarantee
the
quality
of
wine
itself.
The
general
rule
is
that
good
wines
usually
have
nice
labels.
Producers,
who
devote
their
time
and
effort
to
creation
of
premium
wines,
will
also
take
care
about
their
proper
presentation.
The
opposite,
however,
does
not
follow
and
a
beautiful
label
can
hide
a
poor
wine.
Therefore,
the
ability
to
decode
a
label
can
make
a
difference
between
choosing
or
even
discovering
a
great
wine
and
getting
disappointed
at
the
moment
of
uncorking
the
bottle.
Below,
there
is
a
short
guide
to
the
key
elements
one
should
pay
attention
to.
There
are
three
kinds
of
labels:
- Varietal-based.According
to
this
system
wines
are
named
after
the
grape
variety,
which
makes
up
all
of
the
bottle
content
or
legally
required
minimum.
This
labeling
system
has
been
pioneered
by
the
Californian
producers
and
it
is
representative
for
most
of
the
'New
World'
wines.
Examples
of
this
kind
of
labeling
are:
Cabernet
Sauvignon,
Syrah,
Viognier,
Chardonnay,
etc.
- Terroir-based.
This
is
the
most
common
labeling
approach,
used
predominantly
in
Europe.
A
terroir
is
defined
as
the
combination
of
physical
factors,
which
differentiate
a
vineyard
or
a
wine
region:
type
of
soil,
microclimate,
etc.
Wines
can
be
made
out
of
a
single
grape
variety,
but
are
usually
the
result
of
a
blend
that
may
vary
by
vintage
(Bordeaux’s
blend
of
Cabernet
Sauvignon,
Merlot
and
Cabernet
Franc).
In
this
type
of
labeling,
both
the
region
and
the
producer
will
be
the
key
elements
of
information
(i.e.
Pomerol,
Chateau
Petrus).
Only
if
we
know,
which
type
of
wines
such
producer
is
making
and
which
kind
of
blends
does
he
use,
we
will
be
able
to
know
from
which
grape
varieties
this
wine
was
produced.
- Fantasy
name.
The
above
approaches
(varietal-based
and
terroir-based)
are
often
regulated
by
local
wine
regulations,
which
dictate
exact
grape
blends
and
vinification
techniques
as
necessary
prerequisites
for
obtaining
the
labels.
Some
producers,
in
reaction
to
what
they
consider
an
over-regulation
of
the
wine
industry,
have
decided
to
label
their
wines
with
a
fantasy
name.
For
example,
in
Tuscany
producers
determined
to
make
the
new-style
wines
have
abandoned
the
terroir-based
Chianti
and
label
their
wines
as
vino
da
tavola
(table
wine).
Regardless
of
the
labeling
approach,
there
are
a
number
of
common
elements
to
all
systems,
which
appear
in
almost
every
wine
label.
Many
of
them
are
required
by
law.
- Vintage.
Another
common
element
to
all
systems
of
labeling
is
the
production
year.
It
is
good
to
remember
that
harvest
in
the
Southern
Hemisphere
(Argentina,
Australia,
Chile,
New
Zealand,
South
Africa,
etc)
falls
between
March
and
April.
This
is
different
from
the
Northern
Hemisphere,
where
it
takes
place
between
September
and
October.
This
means
that
2003
Cabernet
Sauvignon
from
Chile
would
be
half
year
older
than
its
European
or
Californian
counterpart.Due
to
the
climatic
conditions,
the
quality
of
vintages
in
places
like
Argentina
and
Chile
tend
to
be
more
homogeneous
than
in
Europe.
If
in
a
given
10
vintages,
Europe
has
3
good
and
7
regular
vintages,
the
opposite
relation
is
characteristic
for
the
vineyards
from
both
sides
of
the
Andes.
Therefore,
the
vintage
for
South-American
wines
is
not
as
important
as
in
European
wines.
- Age
The
age
of
wine
can
indicate
something
about
its
current
style.
One
should
bare
in
mind
that,
in
opposition
to
the
‘common
wisdom’,
most
wines
(either
white
or
red)
are
produced
to
be
drunk
within
3-4
years
from
the
vintage.
At
this
time
they
are
in
their
best.
Therefore,
we
should
be
careful
when
buying
an
old
wine
if
we
are
not
sure
if
it
was
originally
produced
for
long
time
storage.
The
same
logic
applies
when
storing
wines
(see
build
your
cellar)
with
hope
that
they
will
improve
with
time.
It
is
very
likely
that
they
will
loose
their
optimum
drinking
point.
Consult
your
wine
supplier
about
storage
capacities
and
advisable
drinking
ages
of
different
wines.
- Wine
region.
The
name
of
the
wine-growing
region
appears
at
almost
every
kind
of
label.
However,
a
terroir-label
will
provide
specific
information
about
the
place
where
the
wine
has
been
produced.
The
bottle
of
Bordeaux
wine,
for
instance,
will
inform
not
only
about
the
region
(Bordeaux),
but
also
provide
more
detail
data
about
the
terroir.
It
allows
the
consumer
to
familiarize
himself/herself
with
the
growing
region
(appellation),
in
order
to
distinguish
the
riverbank
or
the
side
of
the
hill,
where
the
grapes
are
grown.
In
a
varietal-based
wine,
for
change,
the
appellation
(see
more
in
the
Glossary)
will
be
much
less
strict.
For
example,
a
Chilean
Cabernet
will
have
the
name
of
the
Valley,
where
it
was
grown
(Maipo)
and
an
Argentinean
Malbec
will
provide
the
Province
(Mendoza)
or,
in
the
best
case
the
location
within
the
it
(Lujan
de
Cuyo,
Mendoza,
etc).
Wines
with
fantasy
labels
tend
to
avoid
mentioning
the
place
of
origin
because
it
plays
little
role
for
the
producers.
- Denominacion
de
Origen
(D.O)
/Appellation
D'Origine
Controlee
(AOC).
Certain
regions
have
specific
requirements,
which
wines
should
fulfill
in
order
to
receive
so-called
qualifications
D.O.
(ex.
D.O.
Ribera
del
Duero
or
D.O.
Maipo
Valley)
or
AOC
in
France
(
ex.
AOC
Bordeaux
or
AOC
Chablis).
A
number
of
topics
are
covered
in
the
specifications.
They
include
vineyard
practices,
vinification
techniques,
maximum
grape
yield,
minimum
alcoholic
content,
harvesting
times,
etc.
These
standards
aim
to
keep
the
consistency
in
quality
control
among
wines
produced
in
one
region.
It
is
therefore
justified
that
a
wine
with
D.O
or
AOC
would
have
a
higher
price
than
a
table
wine.
- Alcoholic
Content.
It
indicates
the
quantity
of
pure
alcohol
that
the
wine
contains.
It
is
expressed
in
terms
of
percentage
of
alcohol
by
volume,
which
means
that
if
the
label
of
a
wine
states
13%,
then
it
will
have
13
cubic
centimeters
of
alcohol
per
100
cubic
centimeters
of
wine,
or
130
cubic
centimeters
of
alcohol
in
1000
cubic
centimeters
of
wine
(1
liter).
The
alcoholic
content
of
a
wine
is
related
to
the
amount
of
sugar
present
in
the
grapes
at
the
time
of
fermentation
(see
the
Winemaking
Process
section).
In
turn,
the
sugar
content
in
the
harvested
grapes
depends
on
the
hours
of
sun,
which
they
were
exposed
to.
Therefore,
the
sunny
regions
(South
America,
South
Africa,
etc)
will
usually
produce
wines
with
higher
alcoholic
content
than
French
or
German
vineyards.
Wines
with
higher
alcoholic
content
(13-15%)
have
bigger
structure
than
wines
with
less
alcohol.
- Grape
Variety.
Most
wines
produced
in
the
“New
World”
will
have
on
their
label
information
about
the
grape
variety,
from
which
they
were
produced.
There
is
always
a
minimum
legal
quantity
of
particular
wine
to
give
the
bottle
its
name.
For
instance,
in
Argentina,
a
Varietal
wine
(ex.
Cabernet
Sauvignon,
Merlot,
etc)
should
contain
not
less
than
85%
or
more
of
this
particular
grape,
from
which
it
takes
a
name.
When
the
wine
is
produced
from
the
blend
of
two
grapes,
the
general
rule
is
the
grape
type
with
the
highest
share
in
the
content
of
wine
goes
on
the
label
first.
Thus,
the
blend
Cabernet
Sauvignon
–
Syrah,
where
the
previous
has
75%
of
the
content
and
the
second
25%
will
always
be
called
Cabernet
Sauvignon-Syrah,
and
not
the
opposite.
- Capacity.
It
indicates
the
actual
quantity
of
wine
in
the
bottle.
The
bottle
of
750
ml
(0,75
liter)
is
the
one
most
common
for
wines.
There
are
however,
other
popular
bottles
like
Magnum
1,5
lit)
or
0,5
l
widely
used
for
Late
Harvest
wines
(see
Bottles
in
the
Glossary
section).
- Residual
Sugar.
The
natural
grape
sugar
is
usually
transformed
into
the
alcohol
during
the
fermentation
process.
However,
sometimes
producers
want
to
keep
the
wines
sweeter
and
than
may
add
Sulfur
Dioxide
or
alcohol
to
inhibit
the
yeast
from
transforming
sugar
into
alcohol.
Both
processes
leave
a
certain
amount
of
residual
sugar
in
the
wine,
and
therefore
they
taste
sweet.
A
dry
wine
has
little
residual
sugar
(0.1%
to
0.2
%),
a
semi-sweet
will
have
between
1-3%
and
so-called
Late
Harvest
wines
may
contain
up
to
30%
of
sugar.
When
it
comes
to
quality,
dry
wines
are
on
the
top
of
the
list.
Usually,
the
main
motivation
to
leave
sugar
in
wine
(i.e.
to
make
it
half-sweet)
is
to
cover
some
of
its
defects
as
sweet
wine,
like
sweet
tea,
is
easier
to
drink.
Exceptions
of
course
are
so-called
Fortified
wines
(Port,
Sherry)
and
dessert
wines,
like
Late
Harvest.
The
latter
have
much
higher
quality
than
other
so-called
semi-sweet
or
semi-dry
wines.
Back-label
It
is
advisable
to
devote
couple
of
seconds
to
observe
the
label
before
turning
the
bottle
to
read
the
back-label.
However,
also
on
the
back-label
we
can
find
some
valuable
information.
- Wine
description.
Most
wines
will
have
a
short
description
of
their
main
characteristics
(colour,
nose).
- Importer.
Printed
details
of
the
importer
are
required
by
the
EU
law
and
therefore
should
be
present
in
any
wine
that
you
purchase.
Avoid
buying
wines
that
it
is
not
clear
who
should
be
bear
responsible
if
the
wine
is
not
in
a
good
condition.
- Drinking
Temperature.
Some
producers
tend
to
recommend
drinking
temperatures
for
their
wines.
- Food
pairing.
There
are
some
wines
that
provide
some
suggestion
for
wine
&
food
pairing
(see
food
&
wine
section).
We
recommend
you
to
spend
some
time
studying
the
labels
before
you
purchase
your
wine
and
you'll
increase
your
chances
of
finding
a
wine
to
suit
your
tastes.
Jak
czytać
etykiety
Nasz
pierwszy
kontakt
z
winem
odbywa
się
poprzez
etykietę
na
jego
butelce.
Na
etykiecie
wina
możemy
znaleźć
wszystkie
podstawowe
informacje
o
produkcie:
nazwę
producenta,
pochodzenie,
rok
produkcji,
a
czasami
także
szczep,
z
którego
wino
zostało
wytworzone.
Z
etykiety
możemy
też
uzyskać
wiele
informacji
na
temat
samego
smaku
wina.
Dlatego
też
przeczytanie
tego,
co
jest
napisane
na
butelce
daje
nam
możliwość
rozpoczęcia
degustacji
jeszcze
przed
jej
otwarciem.
Etykieta
odgrywa
bardzo
ważną
rolę
przy
podejmowaniu
decyzji
o
kupnie
wina.
Ile
razy
każdemu
z
nas
zdarzyło
się
nabyć
konkretne
wino
tylko
dlatego,
że
podobała
nam
się
jego
etykieta?
W
takim
postępowaniu
nie
ma
nic
niewłaściwego,
ale
należy
mieć
na
uwadze,
że
ładna
etykieta
nie
zawsze
gwarantuje
wysoką
jakość
samego
trunku.
Generalnie
można
przyjąć
zasadę,
że
dobre
wina
posiadają
gustowne
etykiety.
Producenci,
którzy
poświęcają
swój
czas
i
wysiłek
na
stworzenie
wysokiej
klasy
wina,
zadbają
także
o
jego
właściwą
prezentację.
Zasada
ta
jednakże
nie
działa
w
przeciwnym
kierunku.
Pięknie
zaprojektowana
etykieta
może
skrywać
marne
wino.
Dlatego
też
umiejętność
‘rozkodowania’
informacji
na
butelce
może
okazać
się
kluczem
do
odkrycia
wspaniałego
wina,
a
także
uchronić
nas
przed
rozczarowaniem
po
otwarciu
butelki.
Poniżej
wymieniliśmy
kilka
kluczowych
elementów
etykiet
na
winach,
na
które
warto
zwrócić
uwagę.
Istnieją
trzy
rodzaje
etykiet:
- Bazujące
na
rodzaju
szczepu.
Zgodnie
z
tym
systemem
wina
są
nazywane
według
rodzaju
szczepu
winorośli,
z
którego
zostały
wytworzone.
System
ten
został
upowszechniony
przez
producentów
kalifornijskich,
ale
przejęła
go
także
większość
winnic
z
‘Nowego
Świata’.
Przykładem
takich
etykiet
są
nazwy
win:
Cabernet
Sauvignon,
Syrah,
Viognier,
Chardonnay,
etc.
- Oparte
na
terroir.
Jest
to
najpopularniejszy
system
nadawania
etykiet,
stosowany
powszechnie
w
Europie.
Terroir
jest
zdefiniowane
jako
kombinacja
elementów
fizycznych,
które
odróżniają
jedną
winnicę
lub
konkretny
region
od
innych:
typ
gleby,
mikroklimat
etc.
Wina
mogą
być
wytwarzane
z
jednego
rodzaju
winorośli
(np.
wina
Pinot
Noir
z
Burgundii),
ale
zazwyczaj
powstają
w
wyniku
mieszanki
szczepów,
której
skład
może
się
zmieniać
w
zależności
od
roku
(np.
mieszanka
szczepów
Bordeaux
składająca
się
z
Cabernet
Sauvignon,
Merlot
i
Cabernet
Franc).
W
przypadku
tego
systemu,
kluczową
informacją
na
etykiecie
jest
nazwa
producenta
oraz
regionu
(np.
Pomerol,
Chateau
Petrus).
- Abstrakcyjne.
Powyżej
wymienione
systemy
nadawania
etykiet
(oparte
na
szczepach
lub
terroir)
są
często
szczegółowo
uregulowane
w
lokalnych
przepisach
odnoszących
się
do
produkcji
win.
Nadanie
etykiety
jest
możliwe,
jeżeli
wytwarzane
trunki
posiadają
określoną
kompozycję
szczepów
winorośli,
a
także
pod
warunkiem,
że
zostały
wyprodukowane
przy
użyciu
ściśle
zdefiniowanych
technik
winifikacji.
Niektórzy
producenci
uważają,
że
takie
systemy
stanowią
nadmierną
regulację
przemysłu
winiarskiego
i
nadają
swoim
winom
zupełnie
abstrakcyjne
nazwy
i
etykiety.
Na
przykład
w
Toskanii
producenci
chcący
produkować
wina
nowoczesne
zarzucili
nazwę
Chianti
bazującą
na
terroir
i
nazywają
swe
produkty
‘vino
da
tavola’
(wino
stołowe).
Niezależnie
od
tego,
jaki
przyjmiemy
system
nadawania
etykiet,
istnieje
szereg
elementów
wspólnych
dla
niemalże
każdej
etykiety
wina,
przy
czym
obecność
wielu
z
nich
jest
wymagana
przez
prawo.
- Nazwa
producenta.Każdy
producent
wina
stara
się,
aby
utrzymać
jednolity
standard
win,
które
wytwarza.
Dlatego
nazwa
winnicy
jest
prawdopodobnie
najbardziej
wiarygodnym
wskaźnikiem
jakości
i
stylu
wina.
Warto
więc
pamiętać
nazwy
producentów
win,
które
spróbujemy
i
które
nam
smakują.
- Rocznik.Kolejnym
elementem
wspólnym
dla
wszystkich
systemów
etykiet
jest
podawanie
roku
produkcji
wina.
Warto
pamiętać,
że
zbiory
winogron
na
półkuli
Południowej
(w
Argentynie,
Australii,
Chile,
Nowej
Zelandii
oraz
w
RPA)
przypadają
na
przełom
marca
i
kwietnia.
W
winnicach
półkuli
Północnej
zbiór
winogron
odbywa
się
we
wrześniu
i
październiku.
Dlatego
też
Cabernet
Sauvignon
z
2003
roku
wyprodukowane
w
Chile
będzie
pół
roku
starsze
niż
jego
europejski
odpowiednik.
Dzięki
specyficznym
warunkom
klimatycznym
jakość
win
produkowanych
w
Argentynie
lub
Chile
podlega
mniejszym
fluktuacjom
niż
w
Europie.
Jeżeli
w
winnicach
europejskich
na
każde
10
zbiorów
przypadają
3
zbiory
dobre
i
7
przeciętnych,
to
relacja
ta
będzie
odwrotna
w
winnicach
po
obu
stronach
Andów.
Dlatego
też
rocznik
win
z
Południowej
Ameryki
nie
jest
aż
tak
ważny
jak
win
wyprodukowanych
w
Europie.
Wiek
wina
wiele
mówi
o
jego
aktualnym
stylu.
Powinno
się
pamiętać,
że
wbrew
powszechnym
opiniom,
większość
win
(zarówno
białych
jak
i
czerwonych)
jest
produkowanych
do
konsumpcji
w
przeciągu
3-4
lat
od
daty
produkcji.
W
tym
okresie
osiągają
one
swą
najwyższą
jakość.
Dlatego
też
powinniśmy
wykazać
dozę
ostrożności
kupując
wino
starsze,
jeżeli
nie
jesteśmy
pewni
czy
zostało
ono
wyprodukowane
w
celu
przechowywania.
Ta
sama
logika
obowiązuje
przy
przechowywaniu
win
(patrz
własna
piwnica)
z
nadzieją,
że
ich
jakość
będzie
stopniowo
wzrastać.
Zdarza
się,
że
moment
ich
optymalnej
jakości
pozostanie
niezauważony.
Dlatego
też
warto
zapytać
się
dostawcy
wina
o
optymalny
czas
jego
konsumpcji
i
możliwości
przechowywania.
- Region.
Nazwa
regionu,
w
którym
uprawiana
jest
winorośl
pojawia
się
na
prawie
każdej
etykiecie.
Jednakże
etykiety
w
systemie
opartym
na
terroir
będą
zawierały
obszerniejszą
informację
na
temat
miejsca,
w
którym
wino
zostało
wyprodukowane.
Na
przykład
butelka
wina
Bordeaux,
będzie
zawierać
informacje
nie
tylko
o
samym
regionie
(Bordeaux),
ale
także
szczegółowe
dane
o
terroir.
Pozwoli
to
konsumentowi
na
zapoznanie
się
z
regionem
(apelacją),
dzięki
czemu
będzie
w
stanie
odróżnić,
na
którym
brzegu
rzeki
lub
stoku
wzgórza
rosną
winnice,
z
których
wino
powstało.
Dla
odmiany,
na
etykietach
opartych
na
szczepie
winorośli
informacje
o
apelacji
będą
dużo
ogólniejsze.
Na
przykład
na
butelce
chilijskiego
Cabernet
Sauvignon
będzie
widniała
nazwa
doliny,
w
której
uprawiana
jest
winorośl
(Maipo),
a
na
argentyńskim
Malbec
podana
zostanie
nazwa
prowincji
(Mendoza)
lub
w
najlepszym
przypadku
lokalizacja
winnicy
na
jej
obszarze
(Lujan
de
Cuyo).
Wina
z
abstrakcyjnymi
etykietami
raczej
nie
będą
posiadały
na
butelkach
informacji
o
lokalizacji
winnicy,
gdyż
w
mniemaniu
tych
producentów
nie
odgrywa
ona
większej
roli.
- Denominacion
de
Origen
(D.O.)/Appellation
D’Origine
Controlee
(AOC).
Niektóre
regiony
nałożyły
specjalne
wymagania
na
producentów
win,
które
muszą
być
spełnione,
aby
wino
uzyskało
tak
zwaną
kwalifikację
D.O.
(Np.
D.O.
Ribera
del
Duero
lub
D.O.
Maipo
Valley).
Kwalifikacja
poświadcza
wiele
cech
wina.
Przyznanie
kwalifikacji
oznacza
stosowanie
odpowiednich
praktyk
winiarskich,
technik
winifikacji,
maksymalnych
zbiorów
z
hektara,
minimalnej
zawartości
alkoholu,
okresu
zbioru
etc.
Standardy
te
mają
na
celu
utrzymanie
jednolitego
systemu
kontroli
wśród
producentów
w
danym
regionie.
Dlatego
też
zrozumiałe
jest,
że
wino
D.O
lub
AOC
będzie
miało
zazwyczaj
wyższą
cenę
niż
zwykłe
wino
domowe.
- Zawartość
Alkoholu.
Wskazuje
na
ilość
czystego
alkoholu
zawartego
w
winie.
Jest
wyrażona
jako
wartość
procentowa.
Dlatego
też,
jeżeli
etykieta
wskazuje,
że
wino
posiada
13%
alkoholu,
to
oznacza
to,
że
na
100
centymetrów
sześciennych
trunku
przypada
13
centymetrów
sześciennych
alkoholu
lub
też,
że
posiada
ono
130
centymetrów
sześciennych
alkoholu
w
1000
centymetrów
sześciennych
wina.
Wina
o
wyższej
zawartości
alkoholu
zazwyczaj
będą
należeć
do
win
określanych
jako
wina
o
wysokiej
koncentracji
(full
body).
Zawartość
alkoholu
zależy
od
ilości
cukru
obecnego
w
winogronach
w
trakcie
procesu
fermentacji
(patrz
produkcja
wina).
Poziom
cukru
w
winie
zależy
z
kolei
od
nasłonecznienia
winnicy.
Dlatego
też
wina
wytwarzane
w
regionach
o
dużej
ilości
słońca
(Południowa
Ameryka,
RPA
etc.)
będą
zazwyczaj
posiadały
wyższą
zawartość
alkoholu
niż
wina
francuskie
czy
niemieckie.
Wina
o
wyższym
poziomie
alkoholu
będą
też
winami
o
silniejszej
strukturze
niż
wina
o
mniejszej
zawartości
alkoholu.
- Rodzaj
szczepu.
Większość
win
produkowanych
w
‘Nowym
Świecie’
posiada
na
etykiecie
informację
na
temat
szczepu
winorośli,
z
którego
zostały
wyprodukowane.
Regulacje
prawne
określają
minimalną
zawartość
wina
wyprodukowanego
z
danego
szczepu
winorośli,
która
pozwala
na
nadanie
całej
butelce
wina
jego
nazwy.
Na
przykład
w
Argentynie
nazwa
wina
varietal
Cabernet
Sauvignon,
Merlot
etc.
oznacza,
że
butelka
zawiera
co
najmniej
85%
wina
z
tego
właśnie
szczepu,
którego
nazwy
używa.
Jeżeli
wino
zostało
wyprodukowane
z
mieszanki
dwóch
szczepów,
generalną
zasadą
jest
podawanie
szczepu
o
większym
udziale
jako
pierwszego.
Dlatego
też
mieszanka
Cabernet
Sauvignon
–
Syrah,
w
której
Cabernet
posiada
75%
udziału,
a
Syrah
25%,
będzie
zawsze
nazywana
Cabernet
Sauvignon
–
Syrah,
a
nie
odwrotnie.
- Objętość.Wskazuje
ile
dokładnie
wina
znajduje
się
w
butelce.
Zazwyczaj
wino
sprzedawane
jest
w
butelkach
o
pojemności
750
ml
(0.75
l).
Jednakże
istnieją
także
inne
popularne
butelki,
takie
jak
Magnum
(1.5
l)
lub
0.5
l.
zazwyczaj
używane
dla
win
z
późnego
zbioru.
(zobacz
też
butelki
w
Glosariuszu).
- Cukier
osadowy.Podczas
procesu
fermentacji
naturalny
cukier
z
winogron
zamienia
się
w
alkohol.
Jednakże
czasami
producenci
starają
się
zachować
wyższy
poziom
cukru
w
winie
i
wtedy
dodają
do
moszczu
dwutlenek
siarki
lub
alkohol,
co
zatrzymuje
fermentację.
Tym
samym
pewna
ilość
cukru
(01%
do
02%)
pozostaje
w
winie
i
dlatego
staje
się
ono
słodsze.
Wina
wytrawne
posiadają
znikomą
zawartość
cukru
osadowego
a
pół-słodkie
około
1%-3%.
Tak
zwane
wina
z
późnego
zbioru
mogą
posiadać
do
30%
zawartości
cukru.
Jeżeli
mówimy
o
jakości
wina,
wysokiej
klasy
wina
będą
zawsze
winami
wytrawnymi.
Najczęstszą
motywacją
do
pozostawienia
cukru
w
winie
(aby
powstało
wino
pół-słodkie)
jest
chęć
zakrycia
jakichś
jego
wad,
bo
wino
słodkie,
podobnie
jak
słodka
herbata
jest
łatwiejsze
do
picia.
Do
wyjątków
należą
tzw.
wina
wzmacniane
(fortified
wines
–
patrz
Glosariusz)
,
takie
jak
Port,
Sherry
oraz
wina
deserowe
np.
z
późnego
zbioru.
Te
ostatnie
są
dużo
wyższej
jakości
niż
popularne
wina
znane
jako
pół-słodkie
lub
pół-wytrawne.
Etykieta
z
tyłu
butelki:
Warto
poświęcić
kilka
sekund
na
obserwację
etykiety
przed
odwróceniem
butelki
i
zapoznaniem
się
z
informacją
z
tyłu.
Na
tylniej
etykiecie
także
możemy
znaleźć
wartościowe
informacje
o
winie.
- Opis
wina.Większość
win
posiada
krótki
opis
najważniejszych
cech
wina
(np.
barwę,
zapach
etc.)
- Importer.
Zgodnie
z
prawem
Unii
Europejskiej
przywożone
do
naszego
kraju
wina
muszą
posiadać
z
tyłu
butelki
wydrukowaną
nazwę
i
kontakt
do
producenta.
Najlepiej
unikać
kupowania
win,
których
importer
jest
nieznany
gdyż
nie
wiadomo,
kto
będzie
odpowiedzialny
za
trunek
jeżeli
np.
okaże
się,
że
wino
jest
zepsute.
- Temperatura
konsumpcji.
Niektórzy
producenci
dodają
zalecenia
odnośnie
optymalnej
temperatury
spożywania
win.
Odnosi
się
to
szczególnie
do
win
białych.
- Dobór
potraw.
Na
niektórych
winach
znajdziemy
także
sugestie
odnośnie
pasujących
do
nich
potraw
(patrz
Wino
i
potrawy).
Bardzo
polecamy
poświęcenie
kilku
chwil
na
przeczytanie
etykiety
zanim
nabędziemy
wino,
bo
pozwoli
to
na
zwiększenie
szansy
znalezienia
takiego
trunku,
na
jakim
nam
zależy.
|
|
|
|
Koszyk
z
zakupami:
Shopping
Basket:
jest
pusty
is
empty
|
|
|
|
|
PROMOCJA
PROMOTION
|
|
|
|
|
|
|
Copyright
2004
Wineria
Sp.
z
o.o.
Created
by
| |
;)
